Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2011

Ο ZACK DE LA ROCHA, ΤΩΝ R.A.T.M. ΣΤΕΛΝΕΙ ΜΗΝΥΜΑ ΣΤΟΥΣ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Ο Zack De La Rocha στέλνει μήνυμα στους εξεγερμένους του κόσμου

“Το ποίημα αφιερώνεται στις κατειλημμένες πλατείες σε όλο τον πλανήτη που το κουράγιο τους αλλάζει τον κόσμο.Μείνετε δυνατοί.Νικάμε.”

Η αρχή ξεχύνεται από τις φλέβες της πόλης

Στις αρτηρίες

Και κάτω από τα δηλητηριώδη σύννεφα της εξουσίας

Κινούμαστε σαν σκιές

Μέσα από τα σοκάκια

Μέσα από τους εφιάλτες που αγοράζονται και πωλούνται σαν όνειρα

Μέσα από άγονα εργοστάσια

Μέσα από οικοτροφεία

Μέσα από κατεστραμμένες πεδιάδες

Μέσα από τις φλεγόμενες πύλες του παρελθόντος

Μέσα από την έκρηξη της φαντασίας μας

Για να σπάσουμε τη νηνεμία στα μυαλά μας

Οι δράσεις μας,ονειρεύονται με τα μάτια ανοιχτά,την εξάπλωση τους

Μια ανήσυχη μανία

Κάποτε θάφτηκε σαν καμένα κάρβουνα

Που έμειναν μόνα τους να σιγοκαίνε

Αλλά τώρα στοιβάζονται όλα μαζί,κάτω από τα τείχη ενός ετοιμοθάνατου κανόνα

Τώρα όλες οι σπίθες μετράνε

Ροζιασμένα χέρια υψώνονται μέσα στη σιωπή

Πάνω από τη φλόγα μιας άνομης ελπίδας

Είναι η φλόγα που αποκαθιστά το νόημα του αύριο

Πέρα από τα νεκροταφεία των κούφιων υποσχέσεων

Καθώς τα βουτηγμένα στο χρυσάφι κοράκια βουτάνε ότι έχει απομείνει από την άρνηση μας

Και οι νεότεροι ανάμεσα μας

Μας κοιτούν ακίνητοι με μάτια αποφασισμένα

Και λένε

Ο θάνατος ίσως έρθει νωρίτερα για μας

Γιατί η αξιοπρέπεια δεν εξαγοράζεται

Στη γωνιά του τώρα και του πουθενά

Παντού

Σε κάθε γωνιά

Το αύριο μας καλεί

Το αύριο μας καλεί

Zack de la Rocha,16.11.2011


Πηγή : http://enedramag.wordpress.com/


Και αξίζει να θυμηθεί κανείς ότι ήταν ο Zack De La Rocha που έβγαλε έναν πύρινο λόγο τον Ιούνη του 2010, σε συναυλία των Rage Against The Machine στο Δουβλίνο λέγοντας τα εξής:

“Ξέρετε, έχω αρχίσει... έχω αρχίσει και τα παίρνω.

Βάζοντας τις ειδήσεις τελευταία και ακούγοντας όλα αυτές τις συνήθεις κουβέντες.

Όλες αυτές τις κουβέντες για την Ιρλανδία και όλες αυτές τις κουβέντες για την Πορτογαλία και όλες αυτές τις κουβέντες για την Ισπανία και όλες αυτες τις κουβέντες για την Ελλάδα.

Και το μόνο που φαίνεται να λένε είναι: ότι οι λαοί της Ιρλανδίας και της Ισπανίας και της Ελλάδας και της Πορτογαλίας την έχουνε βγάλει πολύ εύκολα.

Και οι ίδιες αυτές εταιρείες στις οποίες ανήκουν αυτά τα κανάλια, όπως το CNN, κέρδισαν πάρα πολλά από το στεγαστικό πρόβλημα και τη κρίση που ΟΙ ΙΔΙΟΙ δημιούργησαν.

Οι ίδιοι άνθρωποι που δημιούργησαν την ένταση και που δημιούργησαν την οικονομική ύφεση, είναι οι πρώτοι που κατηγορούν ΕΣΑΣ ως τους αίτιους για όσα έγιναν!

Και έχω σιχαθεί, να το λένε ξανά και ξανά αυτό, ενώ γνωρίζω πολύ καλά ότι ο λόγος που έχουμε συντάξεις, ότι ο λόγος που έχουμε διακοπές, ο λόγος που έχουμε οχτώ ώρες εργασία τη μέρα είναι ακριβώς αυτές οι δράσεις που κάνουν τα αδέλφια μας στην Ελλάδα τη στιγμή που μιλάμε.

Οι άνθρωποι βγαίνουν στους δρόμους ενάντια στη πλούσια τάξη που μας έκλεβε όλους εδώ και χρόνια.

Κι απέναντι σε όλη αυτή τη προπαγάνδα θέλω να πω: Πρέπει να ενωθούμε εδώ στην Ευρώπη. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΝΩΘΟΥΜΕ ΕΔΩ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ!! Πέρα από τις εθνικές γραμμές. Πέρα από τις θρησκευτικές διαφορές. Πέρα από τις φυλετικές διακρίσεις. Γιατί οι γραμμές είναι ξεκάθαρες, είναι ή αυτοί ή εμείς.

Είναι η ώρα να ξυπνήσουμε! ΞΥΠΝΗΣΤΕ!! ΞY_ΠΝΗ_ΣΤΕ!!!

Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου 2011

Το "μικρό Σικάγο" της Τουλόν

ΤΟΥΛΟΝ 30-10-2011
(Από το ημερολόγιο του Δ. Ντ.)

Κύλησε στα σοκκάκια μιας άγνωστης πόλης, που τις τελευταίες εβδομάδες ήταν η πόλη ΤΟΥ. Και θα ήταν ακόμα για αρκετό καιρό. Η πόλη ΤΟΥ. Μυρωδιές κάπως οικείες, εικόνες όχι εντελώς άγνωστες, φωνές και γλώσσες που κάτι του θύμιζαν. Η πόλη ΤΟΥ. Το σύνολο όμως… Το σύνολο αυτών των ελαφρώς οικείων πραγμάτων ήταν παντελώς ανοίκειο. Ίσως επειδή αυτή η οικειότητα είχε προέλθει από ταινίες, βιβλία, περιγραφές, ή και δικές του φαντασιώσεις. Η πόλη ΤΟΥ.

Έκανε εύκολα κάθε πόλη, πόλη ΤΟΥ. Δική του. Με το που έφτανε κάπου, αισθανόταν καλά, ήξερε πού και πώς να κινηθεί, κι αν δεν ήξερε, η διάθεση και η ενέργειά του να μάθει τον έκαναν τόσο ευχάριστο, που αποκλείεται να μην τον βοηθούσε κάποιος, ο οποιοσδήποτε, ο περαστικός, στο δρόμο. Κι αυτός δεν ντρεπόταν να ρωτήσει. Ντρεπόταν, αλλά όχι τόσο.
Στη δική του πόλη ήταν που αισθανόταν ξένος. Ξένος από τον εαυτό του πιο πολύ. Σαν η συνήθεια και η επανάληψη των ίδιων εικόνων, ανθρώπων, ‘καλημέρων’ δίπλα του, να έκανε τον εαυτό του να κρύβεται τρομαγμένος σε μια σπηλιά, κι αυτόν, να τον ψάχνει απεγνωσμένα.
Στις ξένες πόλεις όμως, τα καινούρια ερεθίσματα λειτουργούσαν σαν δόλωμα. Κι ο εαυτός του έβγαινε από την σπηλιά του, σαρκοφάγο που μυρίζει αίμα. Και πια έπρεπε να τον αντιμετωπίσει. Τόσο το καλύτερο.

Στην Τουλόν, αν έχεις διαβάσει το ‘Ρομπέρτο Τσούκο’, βλέπεις τους ήρωές του παντού. Ο βαρεμένος μπάτσος, η οικογένεια στα όρια της εξαθλίωσης, η πιτσιρίκα που ξέρει κι αυτή και όλοι ότι αν μείνει λίγο παραπάνω στο Μικρό Σικάγο, θα σκυλογαμηθεί, τα μπαρ, ο κόσμος ανάμεσα στην πλήξη και στον θυμό. Και παντού δρόμοι που μπορείς να σκοτώσεις και να μη το πάρει χαμπάρι κανείς, και δρόμοι που μπορείς να αποκλειστείς χωρίς περιθώριο διαφυγής.
Μια πόλη που υπήρξε κάτι, ζωντανό, έστω και άσχημο, και τώρα ακόμα κι αυτό το άσχημο έχει πεθάνει. Και υπάρχει η γοητεία του θανάτου. Η μυρωδιά του θανάτου που θυμίζει τι είναι η ζωή.






Ίσως από τα πιο ωραία πράγματα στην Τουλόν είναι η λαϊκή. Χαζεύεις. Σε κάνει να αναρωτιέσαι τι νόστιμα πράγματα πρέπει να φτιάχνουν πίσω από τα ξεχαρβαλωμένα ξύλινα παράθυρα, με τις λάμπες χωρίς φωτιστικά. Φρούτα και λαχανικά και λουλούδια και μπαχαρικά και ελιές και τουρσιά από όλη τη μεσόγειο, ευρωπαϊκή και αφρικανική. Άραβες παντού, γαλλικά όχι εντελώς αναγνωρίσιμα, ‘σαλάμ αλέκομ’ παντού, κόσμος με σαγιονάρες, γυαλιά ηλίου και αλυσίδες χιπ-χοπ στο λαιμό. Τηλεοράσεις στο δρόμο που δείχνουν ράγκμπι ή βίντεο-κλιπ, σωματώδεις μαύροι με γούνες και απίστευτες γκόμενες με μπικίνι, ακριβά αυτοκίνητα και χρυσαφικά. Αυτά στην τηλεόραση. Έξω από την τηλεόραση, η επιθυμία για όλα αυτά. Στα καφέ γύρω από τη λαϊκή, βλέμματα λίγο πλάγια, μιλάνε για το Σάββατο βράδυ που πέρασε ή τη σκατοβδομάδα που έρχεται. Στη μέση της λαϊκής, μια εκκλησία, ανοίγει τις πόρτες της στο τέλος της λειτουργίας, Κυριακή μεσημέρι ακριβώς, και οι δύο κόσμοι έρχονται λίγο σε επαφή, αλλά δεν αναμειγνύονται ποτέ. Νερό και λάδι.



Το ‘Μικρό Σικάγο’ είναι γεμάτο και από καφενεία, καφενεία όχι καφέ, σαν αυτά που βρίσκεις σε πολλές ελληνικές επαρχιακές πόλεις, με τους ίδιους πελάτες εδώ και χρόνια και την ίδια αφίσα της κόκα-κόλας, ξεθωριασμένη και ξεφτισμένη πια. Εκεί μέσα, άραβες κυρίως, ακίνητοι, με βλέμμα στο κενό, με μια κούραση σαν να έχουν ζήσει ήδη 2-3 αιώνες.

Τρίτη, 8 Νοεμβρίου 2011

ΕΝ ΘΕΡΜΩ

ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ, ΓΙΑ ΤΡΙΤΗ ΜΕΡΑ, ΕΝΑΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ...

Είναι τώρα τρεις μέρες που εντός του Προεδρικού Μεγάρου οι τρεις πολιτικοί άνδρες συσκέπτονται προκειμένου να βρεθεί αυτός που θα αναλάβει καθήκοντα πρωθυπουργού, με δοσμένη ήδη την ψήφο εμπιστοσύνης της Βουλής από την Παρασκευή, χωρίς καν να γνωρίζουμε ποιός είναι! Κάτι σαν ραντεβού στα τυφλά δηλαδή!


Μετά από τόσο καιρό (δυο χρόνια κοντεύει) και όλα όσα έχουμε υποστεί, όλες τις ταπεινώσεις, τους εξευτελισμούς (προσωπικούς, επαγγελματικούς και Εθνικούς), όλες τις απογοητεύσεις, την καταστολή κάθε αντίδρασης, τις συζητήσεις, τις διαβουλεύσεις, τις διαδηλώσεις και όλα όσα περνάμε όλοι μαζί κι ο καθένας τα αντιλαμβάνεται από την δική του θέση, μου συμβαίνει το εξής: ΘΕΛΩ ΝΑ ΒΑΛΩ ΤΙΣ ΦΩΝΕΣ ! ! !

Βαρέθηκα να βλέπω και να ακούω ένα σωρό γραβατωμενους φλωρόπουστες να μου εξηγούν τι σημαίνει το ένα και το άλλο, ποιές υπογραφές και ποιές συμφωνίες, ποιά μέτρα και ποιός θα τα εφαρμόσει, δεν θα είναι ο ΓΑΠ θα είναι κάποιος άλλος που τονε ψάχνουμε ακόμα και δε μας κάθεται με την καμία - διότι ποιός είναι τόσο μαλάκας που να θέλει να πάρει στα χέρια του τα κάρβουνα αναμένα και να φάει κι όλη την κατάρα του Ελληνικού λαού - οι άλλοι απ' έξω ζητάνε δήλωση νομιμοφροσύνης από όλα τα κόμματα ότι θα βγάλουνε το μαύρο το σκασμό και η εθνική κυριαρχία κι ανεξαρτησία είναι χαρισμένες (σάματι υπήρξαν και ποτέ...) και ότι η υπογραφή του κάθε καργιόλη υποτίθεται ότι αντιπροσωπεύει ΕΜΕΝΑ (!!!) κι ότι δέχομαι και παραχωρώ οικειοθελώς ΤΗΝ ΚΩΛΑΡΑ ΜΟΥ ΝΑ ΜΟΥ ΤΗΝΕ ΣΚΙΖΟΥΝΕ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΑΣ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΛΕΩ ΚΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΑΠΟ ΠΑΝΩ!!!

ΘΕΛΩ ΝΑ ΒΓΩ ΚΑΙ ΝΑ ΒΑΛΩ ΤΙΣ ΦΩΝΕΣ ΝΑ ΑΡΧΙΣΩ ΤΙΣ ΡΟΧΑΛΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΑΝΑΓΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΝΤΗΛΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΛΩΤΣΙΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΞΕΡΑΣΩ ΣΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΓΝΩΣΤΟΣ Ο ΜΑΛΑΚΑΣ, ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΟΣ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ ΚΑΙ Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΚΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ ΚΙ ΕΣΥ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΠΟΥ ΚΑΘΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΜΕ ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΜΟΥ ΓΑΜΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ!!!

ΚΑΙ ΓΑΜΩ ΚΑΙ ΤΑ ΣΠΡΕΝΤΣ (που δεν ξέρω τι γαμίδια ειναι) ΚΑΙ ΤΑ ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΑ ΔΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΝΟΤΟΚΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΓΕΝΙΚΟ ΔΕΙΚΤΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΕΠ ΚΙ ΟΛΑ ΤΑ ΜΑΣΚΑΡΑΛΙΚΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΑΛΛΑ ΜΟΥ ΣΠΑΝΕ Τ ΑΡΧΙΔΙΑ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΚΩΛΟΤΟΥΜΠΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΧΑΡΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΑΝΕΒΗΚΕ Η ΓΑΜΗΜΕΝΗ ΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΓΙΟΥΡΟΜΠΑΝΚ ΚΑΙ ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΥΚΟΥΕ ΠΟΥ ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΝΑ ΒΓΩ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΚΙ ΑΥΤΟ ΚΑΘΕΤΑΙ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΒΛΕΠΕΙ ΤΕΛΕΜΑΡΚΕΤΙΝΓΚ ΣΤΟΝ 902 ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ ΜΟΥ ΜΕΣΑ ΠΟΥ ΜΕ ΑΦΗΣΑΝΕ ΞΕΒΡΑΚΩΤΟ ΣΤΙΣ ΠΟΥΤΣΕΣ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΜΟΥ ΛΕΝΕ ΜΗΝ ΠΛΗΡΩΝΕΙΣ ΤΟ ΡΕΥΜΑ ΣΥΝΑΔΕΛΦΕ ΚΙ ΕΔΩ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝΕ ΤΙΠΟΤΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΑΛΑΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ WIND ΠΟΥ ΜΕ ΠΑΙΡΝΕΙ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΚΑΙ ΜΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΝΕΟ ΠΑΚΕΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΜΟΥ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΒΑΛΕ 70 ΕΥΡΑ ΛΙΓΟΤΕΡΑ ΣΤΗ ΜΙΣΘΟΔΟΣΙΑ ΚΑΙ ΡΩΤΗΣΑ ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΒΑΣΕΙ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΝΟΜΟΥ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΛΑΣΣΙΚΟ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟ ΚΙ ΑΥΤΟΝ ΤΟ ΖΑΦΕΙΡΗ ΣΤΗ ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ ΠΟΥ ΤΟΥ ΛΕΕΙ Ο ΑΛΛΟΣ Ο ΠΙΟ ΜΑΛΑΚΑΣ ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΕΤΣΙ ΖΑΦΕΙΡΗ ΚΑΙ ΤΑ ΙΚΕΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΣΤΕΛΝΟΥΝΕ ΚΑΤΑΛΟΓΟΥΣ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΩ ΤΙΣ ΓΑΜΗΜΕΝΕΣ ΨΑΡΟΚΑΣΕΛΕΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΟΛ ΚΑΙ ΤΑ ΛΙΝΤΛ ΚΑΙ ΓΑΜΩ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΜΟΥ ΜΕΣΑ ΓΑΜΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ!!!

ΤΑ ΣΙΧΑΙΝΟΜΑΙ ΟΛΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ
ΜΙΣΩ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ
ΑΦΗΣΤΕ ΜΕ ΝΑ ΔΩ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΩ, ΝΑ ΒΓΑΛΩ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ ΝΑ ΞΕΣΤΡΑΒΩΘΩ ΤΙ ΣΚΑΤΑ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ ΠΙΑ
ΜΗ ΜΕ ΧΡΕΩΝΕΤΕ ΑΛΛΟ
ΔΕΝ ΖΗΤΑΩ ΤΙΠΟΤΑ ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΥΠΟΒΑΘΜΗΣΗ ΓΑΜΩ, ΜΟΝΟ ΝΑ ΜΗΝ ΜΕ ΠΑΙΖΕΤΕ ΑΛΛΟ ΣΤΟ ΚΩΛΟΠΑΙΧΝΙΔΙ ΣΑΣ
ΑΜΕΤΕ ΜΟΥ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΟΛΟΙ
ΔΕΝ ΣΑΣ ΖΗΤΗΣΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΟΛΕΓΙΑ, ΠΩΣ ΤΩΡΑ ΜΕ ΒΑΖΕΤΕ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΩ ΡΕΦΕΝΕ ΡΕ ΚΟΥΦΑΛΕΣ?
ΔΕ ΣΑΣ ΖΗΤΑΩ ΑΔΕΙΑ ΓΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΑΝΗΚΟΥΝ ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ ΡΕ ΚΑΡΓΙΟΛΕΣ

ΠΑΤΕ ΝΑ ΜΟΥ ΧΡΕΩΣΕΤΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΕΝΩΜΕΝΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΓΑΜΩΕΥΡΩ ΤΗΣ!
ΝΑΙ ΡΕ, ΝΑ ΒΟΥΛΙΑΞΕΙ Η ΕΝΩΜΕΝΗ ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΙΤΙΑ Η ΕΛΛΑΔΑ ΓΙΑΤΙ ΤΙ ΧΑΪΡΙ ΕΧΩ ΔΕΙ ΕΓΩ ΑΠΟ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ? ΜΑΚΑΡΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝΕ ΚΙ ΟΙ ΙΣΠΑΝΟΙ ΚΙ ΟΙ ΙΤΑΛΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΡΤΟΓΑΛΛΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΙΡΛΑΝΔΟΙ ΚΑΙ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ΠΙΑ Μ' ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΛΑΜΠΟΥΡΙ ΤΗΣ ΕΝΩΜΕΝΗΣ-ΑΝΤΕ-ΚΑΙ-ΓΑΜΗΣΟΥ-ΕΥΡΩΠΗΣ
ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΥ ΠΕΡΗΦΑΝΟΣ ΝΑ ΤΗΝ ΓΚΡΕΜΙΣΩ ΤΗΝ ΚΟΛΟΜΠΙΖΝΑ ΣΑΣ ΠΟΥ ΤΗ ΛΕΤΕ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΚΟΥΦΑΛΕΣ!!!!!!!!

ΕΙΜΑΙ ΣΑΡΑΝΤΑ ΧΡΟΝΩ ΚΑΙ ΣΑΡΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΙΜΑΙ ΧΡΕΩΜΕΝΟΣ -Ο ΜΑΛΑΚΑΣ ΤΗΣ ΠΑΡΕΑΣ- ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΩ ΠΑΡΑΓΓΕΙΛΕΙ ΤΙΠΟΤΑ, ΚΙ ΕΣΥ ΜΩΡΗ ΠΑΛΙΟΚΟΥΦΑΛΑ ΠΟΥ ΛΕΣ ΟΤΙ ΜΑΖΙ ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ ΕΛΑ ΝΑ ΖΥΓΙΣΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΠΟΙΟΣ ΤΑ ΕΦΑΓΕ ΚΩΛΟΧΟΝΤΡΕ ΠΑΡΑΝΟΪΚΕ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΧΑΘΕΙ ΣΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΑΙ ΜΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΤΗΝ ΚΟΚΚΙΝΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑ

ΔΟΥΛΕΥΩ ΣΑΝ ΤΟΝ ΕΙΛΩΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΩΔΕΚΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΖΗΤΗΣΑ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑ ΝΑ ΜΟΥ ΔΙΝΕΙ ΜΗΝΙΑΤΙΚΟ ΜΙΑ ΧΙΛΙΑΔΑ ΚΙ ΕΓΩ ΝΑ ΞΥΝΩ Τ ΑΡΧΙΔΙΑ ΜΟΥ, ΑΛΛΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΤΑ ΚΟΥΜΑΝΤΑ ΜΟΥ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΡΧΕΣΤΕ ΣΑΝ ΤΗΝ ΚΑΚΙΑ ΤΗ ΣΥΜΠΕΘΕΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΟΥ ΖΗΤΑΤΕ ΚΑΙ ΤΑ ΡΕΣΤΑ ΡΕ ΠΑΛΙΟΧΑΜΟΥΡΕΣ.
ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΑΡΕΙ ΚΩΛΟΔΑΝΕΙΑ ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΩΛΟΠΙΣΤΩΤΙΚΕΣ ΡΕ ΠΑΛΙΟΠΑΤΣΑΒΟΥΡΕΣ. ΝΑΙ! ΕΓΩ ΔΕΝ ΠΗΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΓΛΥΚΟ ΠΟΥ ΚΕΡΝΑΓΑΤΕ ΑΒΕΡΤΑ ΤΣΟΓΛΑΝΟΙ!

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΥΠΕΓΡΑΨΑΝ ΤΑ ΔΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΜΙΖΕΣ ΚΑΙ ΤΗ ΖΙΜΕΝΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΤΟΝΜΠΑΝΚ ΚΑΙ ΤΗ ΜΑΡΦΙΝ ΚΑΙ ΤΑ ΟΛΥΜΠΙΑΚΑ ΑΚΙΝΗΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΑ ΝΑ ΤΑ ΠΛΗΣΩΣΟΥΝΕ ΚΙ ΟΛΑΣ.
Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΟΥΘΕΝΑ ΚΟΥΦΑΛΕΣ.
ΠΑΡΤΕ Τ' ΑΡΧΙΔΙΑ ΜΟΥ ΠΙΑ.
ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΙΑ ΤΙΠΟΤΑ ΝΑ ΧΑΣΩ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ ΜΟΥ

Α ΣΙΧΤΙΡ

ΘΑ 'ΡΘΕΙ ΚΑΙΡΟΣ

ΘΑ 'ΡΘΕΙ ΚΑΙΡΟΣ



Θα ‘ρθει καιρός
που θ’ αλλάξουν τα πράγματα
να το θυμάσαι Μαρία
θυμάσαι Μαρία στα διαλείμματα
εκείνο το παιχνίδι που τρέχαμε
κρατώντας τη σκυτάλη
Μη βλέπεις εμένα μην κλαις
εσύ είσαι η ελπίδα
Άκου, θα ‘ρθει καιρός
που τα παιδιά θα διαλέγουν γονιούς
δεν θα βγαίνουν στην τύχη,
δεν θα υπάρχουν πόρτες κλειστές
με γερμένους απ’ έξω
και τη δουλειά θα τη διαλέγουμε,
δε θα ‘μαστε άλογα να μας κοιτάνε στα δόντια.
Οι άνθρωποι, σκέψου,
θα μιλάνε με χρώματα
κι άλλοι με νότες
να φυλάξεις μοναχά σε μια μεγάλη φιάλη με νερό
λέξεις κι έννοιες σαν κι αυτές:
απροσάρμοστοι, καταπίεση,
μοναξιά, τιμή, κέρδος, εξευτελισμός
για το μάθημα της Ιστορίας.
Είναι Μαρία, δε θέλω να λέω ψέματα,
δύσκολοι καιροί και θα’ ρθουνε κι άλλοι
δε ξέρω, μην περιμένεις κι από μένα πολλά
τόσα έζησα, τόσα έμαθα, τόσα λέω
κι απ’ όσα διάβασα ένα κρατάω καλά
Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος
Θα την αλλάξουμε τη ζωή…
παρ’ όλα αυτά Μαρία

(Κατερίνα Γώγου)